Ik kan goed breien

Ik kan goed breien

Als kind had ik oorproblemen. Gevalletje KNO. Naar schoolzwemmen mocht ik met oordopjes in. Een ramp. Op twee na konden alle kinderen al zwemmen. Ik was één van die twee stumpers. Er stond een blaffende vrouw naast het zwembad die ik niet goed kon Lees verder Ik kan goed breien

Ik dacht dat ik bijzonder was

Ik dacht dat ik bijzonder was

‘Mensen met HSP kunnen erg driftig zijn’. ‘Nee. Nee toch’, jammer ik. Ik ben echt een driftkop. Niet op mijn werk. Ben ik reuze beschaafd. Maar thuis. Af en toe sloeg ik met een kussen tegen het bed. Staat ook in het boek. Of dat je op de grond kunt stampen als je overprikkeld bent.
Toen we de kinderen nog in bad deden. Gelach en gespetter. Via de badkamertegels Lees verder Ik dacht dat ik bijzonder was

Tijd tekort

Tijd tekort

Er zit een beperkt aantal werkuren in mijn week en daar past een bepaalde hoeveelheid klussen in. Eén van mijn grootste fouten is dat ik heel veel dingen leuk vind. Het is overigens ook waar ik blij van word, veel en verschillend werk doen. Ik ben misschien wat snel verveeld Lees verder Tijd tekort

Als gegoten

Als gegoten

Ik sta op het punt om te starten in een nieuwe rol. Ik word teamleider. Iemand vraagt me of ik dan jasjes ga dragen. ‘Of ik dan jasjes ga dragen? Waarom?’, vraag ik. ‘Nou, teamleiders hebben jasjes aan. De andere collega’s niet, maar de teamleiders wel.’ Een groot vraagteken verschijnt boven mijn hoofd. Lees verder Als gegoten

Onmachtig

Onmachtig

Mijn vriendin is een sociale, creatieve, chaotische en hele lieve vrouw. Ik wil je graag vertellen over haar en onze vriendschap. We kennen elkaar van Afrikaanse dans. Dat doen we samen jarenlang met veel plezier. In de binnenstad bij het Volkshuis aan de singel.
Zij woont dan in een piepklein appartementje, een dorp verderop. Heel gezellig en warm ingericht. Ze besteedt veel tijd aan het voorbereiden van haar lessen op school en Lees verder Onmachtig

Licht door de kier van het gordijn

Licht door de kier van het gordijn

In het vakantiehuis staat het keukentje vol met vieze glazen. Een halfopen broodzak en doosjes met thee en koffie liggen op het aanrecht. Drie kinderen komen binnengerend, joelen een rondje om de salontafel en rennen weer de gang in. Met de deur open komt uit de gang het geluid van gelach en computerspelletjes. Er is een gesprek gaande of we deze ochtend nog of vanmiddag een wandeling gaan maken met alle kinderen. Ik stel me voor dat ik een rode rugzak heb en een dag op pad kan. Lees verder Licht door de kier van het gordijn