#boekvankarin sneak preview

Ik krijg vaker de vraag waar mijn (eerste!) boek over gaat.
Nou? Ik kan verklappen dat het geen zware of autobiografische roman wordt. Het wordt een boek voor young adults. Tieners. Een spannend boek met avonturen, een leuk boek met een beetje fantasy.

Nina wil een nieuwe hond. Als ze eindelijk haar ouders heeft overgehaald om een pup in huis te halen, wordt de pup ziek.
Nina wil erachter komen wat er mis is gegaan en gaat dit onderzoeken samen met haar vrienden. Ze komen erachter. Met hulp van een journalist van een lokale krant en een BOA van de Landelijke Inspectiedienst Dieren. Maar, niet zonder gevaren.

Sneak preview:
“Als de borden bijna leeg zijn zegt haar moeder: ‘We hebben nog een toetje.’
‘Een toetje’, denkt Nina, ‘We hebben nooit een toetje. Zeker niet op maandag. Het zal toch niet?’ Ze denkt aan de verrassing.
Maar nee hoor, haar moeder loopt gewoon naar de vriezer in de garage en komt terug met een bak ijs die ze op het aanrecht zet. Ze haalt het deksel eraf. Dan zet ze drie kommen en drie lepels klaar. Ze komt weer aan tafel zitten. Ze lacht naar pappa en fluistert iets in zijn oor.
‘Nou moe’, denkt Nina, ‘Nou heb ik er genoeg van.’
‘Doe nou maar iets. En fluisteren in gezelschap is onbeleefd’, zegt Nina bozer dan ze wil, ‘Zeg nou maar iets!’
Pappa en mamma lachen nu samen. Nina vouwt haar armen over elkaar.
‘Oké’, zegt haar vader, ‘We hebben een verrassing voor je.’
‘We weten dat je al heel lang droomt van iets’, zegt haar moeder, ‘En ons aan het hoofd zeurt. We hebben al heel lang nee gezegd. Maar.’
Nina hoort niet meer goed wat haar moeder zegt. ‘Is het echt wat ze denkt dat het is? Zou het? Nee, dat kan niet.’
‘Nina?’, hoort ze haar moeder vragen, ‘Nina, hoor je me nog? We krijgen een hond. Een pup.’
Nu dringt het echt tot Nina door. Ze springt van haar stoel er rent joelend een rondje om de tafel. Dan vliegt ze tussen haar ouders in. Ze geeft haar moeder een hele dikke knuffel. Haar vader pakt haar arm vast en steekt die de lucht in. Ze zwaaien op en neer.
‘Echt waar?!’ roept Nina, ‘Is het echt waar?’
‘Ja, mop, het is echt waar’, zegt haar vader.
Nina springt op en neer en stoot haar kin op zijn hoofd.
‘Auw’, zegt haar vader, ‘Rustig aan.’
‘Ja! Auw!!’, gilt Nina. Ze proeft wat bloed in haar mond. Maar het is nu echt niet belangrijk dat er een tand in haar lip zit. Ze springt nog een keer.
De moeder van Nina staat weer op.
‘Zal ik maar wat ijs opscheppen’, lacht ze, ‘Dan krijg je in elk geval geen dikke lip. En dan laten we je zo een paar filmpjes zien van de pup.’”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s