Ik sta voor de wc en hijs mijn broek omhoog. ‘Nee. Nee!’. Ik zie vanuit mijn ooghoek mijn Rijkspas met een sierlijk boogje in de toiletpot verdwijnen. ‘Nee! Het is niet waar.’ Zonder verder na te denken steek ik mijn hand in het water en haal het natte pasje eruit. Lees verder Voor je het weet, floep je er iets uit

Er zit een beperkt aantal werkuren in mijn week en daar past een bepaalde hoeveelheid klussen in. Eén van mijn grootste fouten is dat ik heel veel dingen leuk vind. Het is overigens ook waar ik blij van word, veel en verschillend werk doen. Ik ben misschien wat snel verveeld Lees verder Tijd tekort

Ik sta op het punt om te starten in een nieuwe rol. Ik word teamleider. Iemand vraagt me of ik dan jasjes ga dragen. ‘Of ik dan jasjes ga dragen? Waarom?’, vraag ik. ‘Nou, teamleiders hebben jasjes aan. De andere collega’s niet, maar de teamleiders wel.’ Een groot vraagteken verschijnt boven mijn hoofd. Lees verder Als gegoten

Mijn vriendin is een sociale, creatieve, chaotische en hele lieve vrouw. Ik wil je graag vertellen over haar en onze vriendschap. We kennen elkaar van Afrikaanse dans. Dat doen we samen jarenlang met veel plezier. In de binnenstad bij het Volkshuis aan de singel.
Zij woont dan in een piepklein appartementje, een dorp verderop. Heel gezellig en warm ingericht. Ze besteedt veel tijd aan het voorbereiden van haar lessen op school en Lees verder Onmachtig

In het vakantiehuis staat het keukentje vol met vieze glazen. Een halfopen broodzak en doosjes met thee en koffie liggen op het aanrecht. Drie kinderen komen binnengerend, joelen een rondje om de salontafel en rennen weer de gang in. Met de deur open komt uit de gang het geluid van gelach en computerspelletjes. Er is een gesprek gaande of we deze ochtend nog of vanmiddag een wandeling gaan maken met alle kinderen. Ik stel me voor dat ik een rode rugzak heb en een dag op pad kan. Lees verder Licht door de kier van het gordijn

Het is eind december. Weer een rit naar de teststraat.
Morgen is het kerstavond. Mijn moeder en zus komen dan langs. Nu is mijn man verkouden.
‘Wat zijn jullie laat’. Ik grom een beetje. Mijn dochter kreeg al een slecht humeur van het wachten. Of van de honger. Want we zouden samen thee drinken en een koekje eten. Lees verder Knuffelcontacten

Ik snijd de prei in de lengte doormidden. Dan nog een keer. En daarna in fijne reepjes. Aanbakken in de pan met olijfolie. Knoflook en roomboter erbij. Ik vraag aan mijn man of hij witte wijn kan pakken. ‘Lekker!’, proeft de stem in mijn hoofd. Lees verder Het aanrecht

Mijn man zit aan de andere kant van de bank. Op zijn zwarte laptopscherm verschijnen codes in groene letters en cijfers. Ik zit ernaast met een dekentje over mijn benen. Ipad op schoot, oortjes ingeplugd. Nog 10, 9, 8 … seconden. De volgende aflevering begint. Lees verder Does it spark joy?

Als ik weg moet vanuit huis is het half negen. Ik vertrek vaak iets te laat. Er zijn altijd wel een paar bladzijden extra voor te lezen of een was die nog aangezet moet worden.
Ik kom buiten met de fiets en het miezert. Lees verder Bouwfout

De schilders hebben de radio aanstaan. De lucht van de verf vermengt zich met de geur van oude pyjama’s en medicijnen. Wij moeten nog wat laatste spullen ophalen. Aan het begin van de gang staat een tafel met een foto en een kaarsje. Het kaarsje is van plastic. Lees verder Zonder tranen